Abigeatus - staropolski termin prawniczy dla kradzieży bydła z pastwiska. Prawo pierwotnie odróżniało ten rodzaj przestępstwa od zwykłej kradzieży tj. furtum i karało surowiej. Za abigeatus uznawano kradzież koni, wołów, owiec, kóz, świń pod warunkiem, że była dotkliwa. W ten sposób kradzież konia lub wołu była powszechnie uznawana za abigeatus. W przypadku mniejszych zwierząt kradzież pojedynczej sztuki zaliczona byłaby do zwykłego furtum. Abigeatus stanowiłoby zagarnięcie np. 10 owiec albo 5 świń. Sprawca takiego przestępstwa to abigeus. Termin zaczerpnięty wprost z prawa rzymskiego.

praca zbiorowa (oprac. Zofia de Bondy): Słownik rzeczy i spraw polskich. Warszawa: M. Arct, 1934. 

Zobacz w Dokuźródłach tekst Abigeatus w Encyklopedii staropolskiej  To jest tylko zalążek artykułu związanego z historią  i prawem. Jeśli możesz, rozbuduj go.